Önceki gün Van yollarında Van'ı arıyordum. Hatuniye'de, Kazım Karabekir'de, Cumhuriyet'te, İkinisan'da, İskele'de ve adını sayamadığım diğer yollarda. Etrafta sadece acının izleri ve umutla bekleyen insanlar vardı. İnsanları görüntülemeye çalışıyordum. Hatta birisi "gazeteci misiniz" diye sordu. "Hayır, ama sizlerin sesi olmaya çalışan bir Vanlıyım" dedim. Hava da kararmak üzereydi.

Uyuyorduk. Birden uyandım ve dünya yıkılıyor diye bağırdım. Deprem devam ediyordu. Sesimle beraber ailedeki diğer bireyler de uyandı. Kaçmak istedik, kaçamadık! Hâlen devam ediyordu. Bir an durdu yine devam etti. Bu şekilde hayli bir sürdü. Elektrikler de kesilmiş durumdaydı. Şiddetini öğrenmek için bilgisayarı da açamazdım ya. Radyo aracılığıyla şiddetin 5.0 Kevenli üssü olduğunu öğrendim. Sonra mı? Uyumaya çalışıyorsunuz ama uyuyamıyorsunuz. Depremi an be an yaşarken acaba şimdi bize ne olacak, ölecek miyiz gibi düşünceler... Bir yandan da etraftan gelen çığlıklar. Herkes uyanmış olmalıydı. Herkes dua ediyor olmalıydı. Dua etmek için de adeta depremi beklemişler.

MEB 8. sınıfta ve 12. sınıfta okuyan öğrencileri başka illerdeki pansiyonlara yerleştirecek. Böylece önümüzdeki SBS ve YGS (YGS ve SBS kelimelerinde sınav kelimesinin olduğunu biliyorum.) sınavlarında başarımızı kaybetmeyeceğiz. Peki, gerçekten de öyle mi olacak? Bu ülkede, bu ilde sadece bunlar mı var? Mezun olup da bu sınavlara hazırlananlar yok mudur? Var, değil mi? Var, ama onlar öğrenci değil! Onlar MEB için önem taşımamaktalar. Tabiri caizse onların canı cehenneme demek daha doğru olacaktır. Adına MEB diyorlar ya; yine eksik düşünmüş.

Sosyal Tesis Projesinde Başarısızlık
Bilgisayar kullanmayı bilmeyenleri bilgisayar başına oturtmuşlar. Kişi Van'da olduğu hâlde gönderilmiş diye not edilmiş. Daha bunun gibi bir sürü hata. Neden peki? Hem plan yok, hem de bilgisayardan bir şey anlamayanları bilgisayar başına oturtmuşlar. Kişi klavyede Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarası'nı girene kadar en az 3 dakika geçiyor. 11 basamaklı bir numarayı ekrana yansıtmak bu kadar zor olmamalı! Öte yandan kafalarına göre isim silme yetkisini nerden alıyorlar? Şimdi itiraz etmeye kalkışsanız başvuru yapmadınız diyecekler. Kim bilir belki de başvuru formları şimdi ıssız bir çöpte ya da kül olup gitmiştir. Nasıl güveneceğiz? Bu ülke bunları hak ediyor mu? Bazı ahmaklar yüzünden ülkeyi karalamak hoşumuza mı gidiyor? Lütfen artık birileri duysun ve duruma el koysun! Bu halk ve bu devlet bunları hak etmiyor.

Onlar da Dinlemeyi Öğrenememişler...
Geçenlerde 32. Gün Programı'nda Mehmet Ali Birand'a konuk olan Van Valisi, Van Belediye Başkanı ve Kızılay Genel Müdürü bir araya geldiler. Birand başkana söz hakkı veriyor, başkan durumu izah ediyor. Öte yandan Vali söz hakkı almadan çocuklar gibi konuya dalıyor. Aynı şekilde Kızılay Genel Müdürü de aynı davranışı sergiliyor. Peki, bunlar böyle yaparsa biz ne yapacağız? Kimi örnek alacağız? Vali bile dinlemeyi öğrenememişse bizi kim dinleyecek? Başkan haksız olabilir, yalan söylüyor da olabilir. Ama eğer kendisine söz hakkı verilmişse onu dinlemek gerekir. Dinleyelim ki kim haklı, kim haksız görelim.

Belediye Biliyor
Sürekli etrafta bir dedikodu. Güya belediye anons etmiş de deprem olacakmış. Allah aşkına bu bilgileri nerden alıyorsunuz? Kimin için çalışıyorsunuz? Amacınız nedir? Belediye zaten deprem sürecinde valilikten farksız kaldı. Nasıl ki Vali koordinasyonu sağlayamadıysa belediye de aynı şekilde koordinasyonu sağlayamadı. Hadi bunu da geçelim. Belediye kendi internet sayfasındaki biz anons yapmıyoruz, kesinlikle inanmayın uyarısı ne olacak peki?

Eğitimi Ele Alırsak!
Önümüzde zor bir süreç var. Bu süreçte eğitimin devam etmesi için ya çadır okullar kurulmalı ya da öğrenciler diğer illere gönderilmelidir. Ancak bazı veliler çocuklarını başka illere göndermek istemiyorlar. Hatta bazıları 5 Aralık 2011 tarihinde açılması beklenen okullara çocuklarını göndermeyecektir. Okullar hasarlı olmasalar da kesinlikle öğrenciler bu okullara alınmamalılar. Çoğumuz depreme artık alıştık. Öğrencilerin de depreme alışmalarını sağlamak daha doğru olacaktır. Bunun da detayını uzmanlar benden daha iyi bilmekteler. Daha fazla detay vermek istemiyorum. Sadece bu süreçte öğrencilerin beton yapılara girmelerine karşı olduğumu belirtmek isterim. Bunun da nedeni zamanla sahnede olacaktır.

Daha Büyük Deprem Var
Bazıları diyor ki büyük deprem kalmış. Haklı olabilirsiniz. Kendi pencerenizden baktığınız için büyüklüğünü de kendiniz hayal edebiliyorsunuz. Kesinlikle size hak veriyorum.

Ben şahsen birilerinin beni bildiklerini bilseydim halkın büyük deprem olacak söylentilerine kesin bir yanıt vermek isterdim. Belki bir gün onun da zamanı gelir.

Bir ip düşünelim. Bu ipin bir başında Van, bir başında da deprem var. Ortasında da insanlar var. Şimdi söyleyin bakalım. İpin hangi tarafında olmak isterdiniz? Deprem mi, Van mı?

Deprem Öncesine Dönsek!
Şimdi gözlerinizi kapatın ve 23 Ekim 2011 tarihinden önceki geceyi hatırlayın! O gece ne yaptınız? Pazar günü için planınız neydi? Bu konuda görüşlerinizi bana iletirseniz bir sonraki yazımızda planlarınıza yer verebilirim.

Ayağa kalk VAN! Ağlamak, sızlamak sana yakışmıyor. Seni seviyoruz VAN! Senin için dua ediyoruz VAN! Türkiye senin için tek yürek...

"Ayağa kalk VAN! Ağlamak, sızlamak sana yakışmıyor!"

30.11.2011