Dershaneler yarışta, öğrenciler arayışta...

Değerli okurum, son yıllarda ilimizde dershanelere olan rağbetin artması, öğrencilerin velililerine; "Bize dershane yok mu?" demesine yol açmıştır. Bu durum ilgimi çektiğinden dolayı bu hafta bu konuyu ele alıp sizlerle paylaşmak istedim. Konuyla alakalı bilgi verirken "Hayatımız Sınav-2" adlı yazımdan da alıntılar yaptığımı bilmenizi isterim.

Kimler Dershaneye Gider?
Hava atmak isteyenler, farklı insanlarla tanışmak isteyenler, daha çok başarılı olmak isteyenler, aile ortamından kurtulmak isteyenler, stres atmak isteyenler, öğrenmek isteyenler, unuttuğu konuları hatırlamak isteyenler, mezun olduktan sonra yalnız başına ders çalışamayanlar, sırf arkadaşı gidiyor diye ben de gitmeliyim diyenler ve diğer sayamadıklarım...

4., 5., 6., 7. ve 8. sınıftaki öğrenci kardeşlerim dershaneye gidiyor. 9., 10., 11. ve 12. sınıftaki öğrenci kardeşlerim de dershaneye gidiyor. Bir de 12. sınıftan sonra mezun olanlar dershaneye gidiyorlar. İlköğretim için baktığımızda daha çok 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin dershaneye gittiğini görürüz. Bu da SBS'den kaynaklanan bir ihtiyaçtan olsa gerek. Orta öğretim yani lise dönemini ele aldığımızda daha çok son sınıf öğrencilerinin dershane ihtiyacı duyduklarına şahit oluruz. Bunun da sebebini bilmeyen yoktur herhalde.

Kimler Dershaneye Gitmeli?
Bana sorarsanız kimler gitmeli diye, ben de; mezun olduktan sonra toplu eğitime ihtiyaç duyanlar derdim. Diğer öğrenci tipleri zaten okullarında yeterince eğitim görmekteler. Ek olarak bir de dershaneye gitmeleri gereksiz olur.

Dershanelerin Gözünden
Bir dershane yönetimi her zaman en iyi öğrencileri bünyesinde tutmak, onların elde edeceği derecelerle reklâm yapmak ister. Hatta birçok dershane fen lisesi ve buna benzer iyi okullarda iyi eğitim gören öğrencileri avlamak ister. Çünkü o öğrenci onlar için bir sonraki sene için gelir kaynağıdır. Bazı dershaneler de en iyi biziz diyorlar. Diğer dershaneler gibi derece öğrencilerini ücretsiz almıyoruz diyorlar. Bunun ne kadar doğru olduğunu ancak resmi evraklarla anlayabiliriz.

Konumuzu Biraz da Dağıtalım!
Ülkemizde eğitim sisteminin bozuk olduğunu bilmiyor değiliz. Bunu 4. sınıftan itibaren lise dönemine dek verilen İngilizce eğitiminden rahatlıkla anlayabiliriz. Aynı şekilde bu durum Matematik, Türkçe, Fen Bilimleri ve Sosyal Bilimleri gibi ana dersler için de geçerlidir. Bu ana derslerde yeterli eğitimin verilmediğini düşünenler ek olarak özel derslere yönelmek istemişlerdir. Zamanla bu durumun iyiden iyiye gitmesi dershanelerin ortaya çıkmasına sebebiyet vermiştir. Bir dershane derken, iki derken, üç derken sayı günden güne artmıştır. Hatta bazılarının kuruluş amacı ticaret olduğundan zamanla dershanelerini kapatmışlardır. Bunun örneklerini de son 5 yılda ilimizde hayli bir gördük. Tarafsız bir şekilde dershanelere baktığımızda neredeyse hepsinin de kuruluş amacının ticaret olduğunu görebiliyoruz. Bu durum eğitim açısından çok üzücüdür. Ülkeyi yönetenler bas bas ücretsiz eğitim diye bağırırken bir taraftan da bazılarının buna gölge düşürmesi bazı çevreler arasında rekabeti de beraberinde getirmiştir. Hatta yakın zaman içerisinde MEB'in dershanelere göre adım atacağından kuşkulanıyorum.

Konumuza başlarken dedik ki sırf arkadaşı dershaneye gidiyor diye ben de gitmeliyim diyenler de dershaneye gitmek ister. Her okulda, her sınıfta muhakkak bu tip öğrenciler vardır. Peki, bu tip öğrencilerin kaçının velisi maddi olarak iyi durumda? Gerçekten de bu veliler öğrencilerin "Bize dershane yok mu?" sorusuna evet var diyebiliyorlar mı? Çoğu diyemiyor ve istese de diyemezler. Çünkü her aile dershaneye yıllık 1500 lira ya da 2500 lira verecek maddi güce sahip değildir. Bu tür aileleri dışlamamak ve suçlamamak lazım. Bu onların suçu değildir. Bu aileler maddi durumları kötü diye gelip sokaklarda bas bas bağırmıyorlar. Aynı şekilde bu aileler çocuklarını okula yazdırırken ilerde karşılarına bize dershane yok mu gibi bir soruyla karşılaşacaklarını da bilmiyorlardı. Emin olun bilseydiler, belki de eğitime hiç bulaşmayacaklardı. Hâl böyle iken ülkemizin eğitimde gelişmesini bekleyemeyiz. 

Eğitim bir ülke için kan gibidir. Nasıl ki kan insanları ayakta tutuyorsa, eğitim de ülkelerin ayakta kalmasını sağlar. Ülkemizde eğitim ciddi anlamda yetersiz görülüyorsa bunun olumsuz sonuçları halkın temsilcileri aracılığıyla gerekli makamlara bildirilebilir. Bunun çözümü olarak özel öğretmen ya da dershaneler umut olmaktan çıkmalı artık. Özel öğretmenler ve dershaneler olmadan atalarımız nasıl kazandıysalar biz de öyle kazanabiliriz. Yıllar önce bir köyde çobanlık yapan biri Türkiye birincisi olmadı mı? O kişinin durumu çok mu iyiydi? Çok mu zengindi? Her istediği kitabı var mıydı? Demek ki isteyince zor şartlarda olsak bile kazanabiliyoruz.

Başarılı Olmanın Sırrı
Eğitimde başarılı olmanın sırrı güncel bir çalışmadan ibarettir. Güncel bir çalışmada öğrenci dersi derste iken dinler. Gün içerisinde işlenen konuları tekrar eder, konu hakkında sorular çözer. Bir sonraki gün işlenecek konulara çalışır. Bunun dışında ek olarak dershaneye gitmeye ya da özel bir eğitim almaya gerek yoktur. Bazılarınız ama her öğrenci aynı değildir diye düşünecektir. Kesinlikle haklı olduklarını söylemek isterim. Elbette her öğrenci aynı değildir. Ama rabbimiz herkese de eşit beyin vermiştir. Bazıları defalarca ders dinlediklerine rağmen anlamıyorlarsa bunun bir sebebi de çocukluk dönemidir. Kiminin çocukları evde büyür, kimininse sokakta... Kiminin çocukları sorumlu aileye sahipken, kiminse buna sahip değildir. Bunlar sadece başlıca örnekler. Daha bunun gibi birçok detay var.

Bazen başarılı olmak da yeterli olmuyor. Başarılı olup da bir topluluk önünde bir çift laf söyleyemeyenleri gördüm. Hatta lisede olup da dört işlemi bilmeyen öğrenciler tanıdım. Daha neleri tanıdım bir bilseniz. Başarılı olmak için hep ders hep ders diye yola çıkılmaz. Ders de çalışacağız, sosyal faaliyetlere de zaman ayıracağız ve varsa özel bir yetenek; o yeteneğimizi de geliştireceğiz. Ama hiçbir zaman tüm zamanımızı eğitime ayırmayacağız. Özellikle sabah okulda eğitim görürken öğleden sonra da dershanelerde eğitim görenlere kızıyorum. Diyorlar ki öğrenci beyni yorulmaz. Doğrudur, yorulmaz ama neticede o insanın başka ihtiyaçları da vardır. (Hayatımız Sınav-2 adlı yazımdan alıntı)

Veliler Aman Dikkat!
Çoğu öğrenci lise son sınıfta iken başarılı olmalarına rağmen ÖSYM tarafından yapılan sınavlar sonunda üniversiteye yerleşmektense bir sonraki sene hazırlanacağım düşüncesine kapılır. Çünkü o öğrenci dershane ortamına ihtiyacı olduğuna inanıyor, daha doğrusu arkadaşları tarafından inandırılmıştır. Bu dershaneye gitme düşüncesi de dediğim gibi tamamen arkadaş çevresiyle alakalıdır. Hâlbuki bu öğrenci dershanede aynı konuları gördükçe dersten sıkılacak, ben biliyorum diye soru dahi çözmeyecektir belki. Bu da zamanla konuları unutmasına sebep olacağından sınava tekrar girdiğinde sonucun değişmediğini aksine daha düşük bir puan aldığını görecektir. Tekrar hazırlanmak isteyecek ve tekrar dershaneye gidecektir. Bu kez daha duyarlı olacak ve kazanacaktır belki. Peki, gerçekten kazandı mı? Geride bıraktığı 2 yılın hesabı ne olacak?

Sonuç
Ülkemizde eğitim düzene girmediği sürece "Bize dershane yok mu?" yaşatılacak, ortaya çıkan rekabetten bazıları fayda görürken bazıları da eğitim üzerinden ticaretine devam edecektir. Bu yazımdan ötürü bana kızanları empati yapmaya davet ediyorum.

"Boşa harcanan zamanın hesabını kim verebilir ki?"

09.09.2011