Yağmurlu bir Van gecesinde yağmurlu bir konu ile gerek siyasi gerekse de hepimizi ilgilendiren konu... Yazı içerisinde kullanılan X ve Y'nin hayali isimler olduğunu ve yazıyı hiçbir tarafı desteklemeden kaleme aldığımı bilmenizi isterim. Hem gerçekleri sunmak için objektif olmak gerekmiyor mu?

Etrafta çok garip sesler geliyor. Kimisi "edi bese!", kimisi "yeter artık", kimisi "özerklik", kimisi "bıktım" ve kimisi de "salla" diyor. Bir taraftan da ilgi çekmeye çalışanlar... Bazıları bu seslerden rahatsızken, bazıları da bu sesin sağlayıcıları olarak gürültü yaparlar.

Hani dedik ya garip sesler; bu seslerden biri de "edi bese!" olacak ki korkularımızı bir yana bırakmamızı hedeflemiştir. Yıllarca korktuk, korkutulduk... Neden diye soranlara "korkuyoruz" şeklinde cevap verdik. Gerçekten de korkuyor muyuz? Aslında bu soruya değinmeden önce nelerden korktuğumuza değinsem daha açıklayıcı olacaktır.

# Hangi siyasi partiyi desteklediğimizi paylaşmaktan korkuyoruz.
# Kendimizi ifade etmekten korkuyoruz.
# Hangi siyasi partiye oy verdiğimizi paylaşmaktan korkuyoruz.
# Risk almaktan korkuyoruz.
# Güvenmekten korkuyoruz.
# Sevmekten korkuyoruz.
# Âşık olmaktan korkuyoruz.
# Ölümden korkuyoruz.
#  İnanmaktan korkuyoruz.
# Başarısız olmaktan korkuyoruz.
#  Hatırlamaktan korkuyoruz.
# Unutmaktan korkuyoruz.
# Gidip de geri dönememekten korkuyoruz.
#  Ve kim bilir daha nelerden korkuyoruz?

"Peki, rabbimizden de korkuyor muyuz?" Şüphesiz herkes bu suale evet yanıtını verseler de bu yanıtın içerlerden olmadığını biliriz. Ki Allah korkusu olan biri başkalarının siyasi görüşünü ya da başka bir görüşünü zorla değiştirmeye çalışmaz. En basitinden Allah korkusu taşıyan bir birey günah işlemez. Öte yandan karşımıza sahte resim ve isimlerle halt olduklarını sananlar çıkacaktır. Bu tür kişiler de sadece halt olmakla yetinecekler. Ne gerçek isimlerini ne de fotoğraflarını paylaşacak cesaretleri vardır. İşte bu tür şahıslar "Biz Allah'tan başka kimseden ve hiçbir şeyden korkmayız" görüşünü öne sürseler bile korkak profilinde oldukları apaçık ortadır. Bu tür şahısları genelde emniyet teşkilatına yönelik saldırılarda görürüz. Önce tanınmamak için yüzlerini kapatırlar, ardından o sahte yüzle polislere ya da başka türden yetkililere taş ya da molotof atarak bir halt olduklarını zannederler. Nihayetinde mantıklı düşünüp objektif bir şekilde bunu yorumlamaya çalışan birisi bu tür şahıslar için "korkak" diyecektir. Peki, Allah korkusu dışındaki korkularımız ne zaman sona erecektir?

İyi de Korkuyoruz!
Korkuyoruz örnekleri verirken, "hangi siyasi partiyi desteklediğimizi korkuyoruz" dedik. Gerçekten de öyle değil midir? Özellikle Türkiye'nin doğusunda bunun örneklerini yaşamış olmalıyız. Önce parti kurarlar, sonra belli bir kesimi temsil ettiklerini iddia ederek meclise girmeye çalışırlar. Meclise girdikten sonra da yan gelip yatarlar. Ha bir de arada bir yaşadıklarını bilelim diye alakasız bir konu ile gündemde yer edinmeye çalışırlar. Kimisi X partisi, kimisi de Y partisi mensubu... Meclise girmeleri de bir yana bırakıldığında asıl ele alınması gereken bu tür kişilerin oluşturdukları grup ya da partilerin gerçekçi olmamasıdır. Bir parti adında demokrasi ya da barış kelimesi geçiyorsa gerçek manada da bunlar halka yansıtılmalıdır. Aksi takdirde halk kandırıldığını er geç anlayacak ve bunun hesabını da sandık başında vermeyi uygun görecektir. Aynı şekilde parti veya grubun misyon ve vizyonu da demokrasi açısından önemlidir. Şimdi size soruyorum: "Desteklemiş olduğunuz siyasi parti ya da grubu eleştirmekten korkuyor musunuz?"

Analarımızın Feryadı
Ülkemizin gündemine baktığımızda; her ay bir ölüm haberi, bir kaza haberi ve en kötüsü de şehit haberi almak olsa gerek. Türk, Kürt ya da İngiliz ayrımı yapılmaksızın şehit düşen birileri için üzüldüklerini ifade eden devlet yetkilileri gerçekten üzülseler de üzülmeseler de değişen bir şey olmayacaktır. Bir ana yegâne evladını da ülkeye feda etmişse ve buna rağmen hâlen şehit haberleri geliyorsa bunun çözüm yolunda ilerleme göstermesi artık daralmıştır. Halk artık bu acıyı çekmek istemiyor. Anaların dilinde "edi bese!" sözleri yerine getirilmeli. Özellikle son 15 yıl içerisinde geliştirilen teknolojiden istifade edilmelidir. Gerekirse kurşungeçirmez cepheler, kurşungeçirmez vücutlar geliştirilmelidir. Artık çözüm ölümde aranmamalıdır. Terör genel bir addır. Türk olan biri terörist olabildiği gibi Kürt olan biri de terörist olabilir. Bunun biteceğine inanırsak kesinlikle yanılırız. Ama "Kürt Sorunu" adı altında bir sorun varsa elbette ki çözümü konuşularak açığa çıkacaktır. Bunun açığa çıkması terörün bittiği anlamına da gelmez. Çünkü artık hırsızlar bile terörist adı ile nitelendiriliyor. Kürt, Türk ve daha adını sayamadığım milletten analar artık ağlamasın!

Ne Sandınız?
Ben Kürdüm diyen herkes X partisini desteklemediği gibi, ben Türküm diyen herkes de X partisini desteklemiyor. Bunu son 10 yılda yapılan seçimlerde gördük. Bu yüzden ana dili Kürtçe olan her birey aynı siyasi görüşe sahip değildir. Bu durum ana dili Türkçe olanlar için de geçerlidir. Ana dili Kürtçe olan birinin Y partisini desteklemesi aslının inkârı anlamına da gelmez. Belli ki kişi partiyi desteklerken takım tutar gibi desteklemiyor. Kendisine hizmetkâr olanı seçiyor. Bu da kişinin en doğal hakkıdır. Özellikle Türkiye'nin batı tarafındaki bazı Türklerin Kürtleri vatan haini olarak görmeleri üzücü bir durumdur. Bir Kürt'ün hatasından dolayı tüm Kürtler sorumlu tutulmadığı gibi; bir Türk'ün hatası için de tüm Türkler sorumlu tutulmamalıdır.

Nerden Çıktınız Be?
Kendilerini Kürtlerin temsilcileri olarak tanıtan bir grup gerçekten de Kürtlerin temsilcisi mi olur? Tabiî ki cevabınız hayır olacaktır. Biliyoruz ki bu sadece belli bir kesimin desteklemiş olduğu bir gruptur. Bu tür gruplar yola çıkarken tüm Kürtlerin görüşlerini dinlemek zorundadır. Kendi kafalarına göre sahneye çıkıp ben buyum demelerle bir yere varamayacaklarını ve sandık başında da barajın altında kalacaklarını unutmamalıdırlar. Diyorlar ki tüm Kürtler X partisine oy veriyorlar. Maalesef yanılıyorsunuz. Hatta bazı Kürtler ben Kürt'üm demez; ben insanım der.

Ne Yapılmalı?
Öncelikle sahte resim ve isimlerle halkı kandırmaktan vazgeçmeli. İsimleri, sıfatları ve ünvanları unutup, onların arkasındaki gerçekleri aramalıyız. Çünkü isimler çoğu kez aldatıcı olurlar. Milletvekillileri zahmet edip halkın içine girmeliler. Ancak bu şekilde herkesin memnun olunabileceği bir karar alınabilir. Bunu vekil yapamıyorsa vekilin yardımcıları yapmalı. Onlar da yapamıyorsa en küçük merciden başlanılabilir. Ki öyle yapılması çözümün kısa sürede üretilmesini sağlayacaktır.

En Küçük Merci Kim?
Tabiî ki akla muhtarlıklar gelmelidir. Hem biz muhtarları koltuğa yapışsınlar diye seçmedik. Aynı şekilde biz muhtarları mühürledikleri en basit bir belge için bile ücret alsınlar diye de seçmedik. Biz onları hizmet için seçtik. Bir kâğıdı mühürlemeyi kuşkusuz her birey yapabilir. Sevgili muhtarlar nerdesiniz? Bir zahmet sorumlu olduğunuz bölgenin halkını tanıyınız. Bu kesinlikle zor olmayacaktır.

Pas Vermek
Muhtarlıklardan bir şey arzu ettiğinizde topu genelde belediyelere atarlar. Değerli muhtar kardeşlerimiz belediyelerin suçu ne?

Mantık & Felsefe
Halkımızda eksik olan iki kavram var. Bunlar; mantık ve felsefe. Mantık ve felsefe kapsamında düşündüğümüzde hepimizin aslının ilk insan olan Hz. Âdem'e dayandığı tartışılmaz bir gerçektir. O hâlde bu milliyetçilik havaları ne oluyor? Derdiniz milliyetçi olmaksa insan olmakta yetinemez misiniz?

Anlaşabilmek...
İletişim kurmak, anlaşabilmek gibi ihtiyaçlar için dillerden yararlanırız. Türkiye'nin resmi dili Türkçe. Öte yandan Türkiye'de çeşitli diller de konuşuluyor. Bunlardan biri de Kürtçedir. Bazıları Kürtçe dil sayılamaz dese de gerçekte dil olduğunu ve bu dildeki insanların da diğer insanlar gibi anlaşabildiklerini biliyoruz. En azından çoğumuzun ana dili Kürtçe olduğundan bunu en iyi biz Vanlılar biliyor olsak gerek. Sorun dilse bu konuda çalışmalar yapılabilir. Kürtçe resmi kanal ve radyo çıktıysa okul ve hastane neden çıkmasın ki? Bu tamamen gündeme bağlı. Ne zaman ki gündemden terör eksilirse işte o zaman belki ülke kendine çeki düzen vermeye zaman bulacaktır.

Sonuç
İnsanların bile sonu ölümken terörün sonu ne olacak bilmiyoruz. Ama bilinen bir şey var ki analar ağızlarından "edi bese!" sözünü ölümler durana kadar kullanacaklardır.

"Kim ne derse desin hepimiz insanız, hepimiz kardeşiz..."

01.10.2011