Van ilimizde zor bir süreç hükmünü sürerken öte yandan okullar açılsın ki hayat normale dönsün tartışmaları gündemde. Hadi bakalım açılsın okullar. Başlasın sınavlar. Başlasın bahaneler.

Kariyer sahibi olmak önemli mi?
İnsanların doğdukları tarih belli olsa da ne zaman öleceklerini kendileri bilemez. Yaşadıkları kadar hayatlarının sınavından geçmek zorundalar.

Sınavlar hayatın ta kendisidir. Sınavsız bir hayat düşünülemez. Düşünsenize sınava giren herkes kazansa kim farklı olacak. Kim sebze satacak!

Hani derler ya her sabah güneş farklı olur. Aslında her sabah güneş aynı güneştir. Değişen bizleriz. Hayata baktığımız pencereden nasıl bakarsak öyle görürüz ve penceremiz ne kadar büyükse o kadar çok büyük görürüz. Aslında ben de bu durumdayım. Hayata baktığım pencere o kadar büyük ki sizin o zor dediğiniz sınavları göremiyorum.

Bilirsiniz belirleyici üç madde vardır. Bunlar dün, bugün ve yarındır. Bugünü dün gibi yaşarsan yarının da bugün olacağını unutmamalısın. İşte sınavların asıl mantığı burada başlıyor. Bunu okuldaki yazılı sınavlarını örnek vererek açıklamak istiyorum. Bir öğrenci düzenli olarak dersten önce o dersin konularını okursa ve hocasını dikkatli dinlerse bir adımda başarılı olur. İkinci adım ise evde bu konuları tekrar etmektir. İşte bu şekilde çalışmaya günü gününe ders çalışma diyoruz. Günü gününe ders çalışırsanız sınavlara meydan okumuş olursunuz. Lütfen deneyin ve başarıyı elle tutunuz. O zaman daha çok mutlu olduğunuzu göreceksiniz. Bakınız günü gününe ders çalışmaz ve tekrar etmez iseniz bunlar zamanla birikir. Hem ne demiş atalarımız "Damlaya damlaya göl olur."

Her zaman öğrenciler öğretmenleri, okulun binasını gibi şeyleri bahane ederek hep isyan ederler. Peki, düşünmez mi köyde hem çobanlık yapıp hem de zor şartlarda derece yapan öğrencileri... Bunlardan farkı nedir ki? Hatta şehirde yaşayan birisi daha şanslıdır. Burada akla gelen ilk şey imkânı yanlış kullanmadır. Şehirde olan imkânı yanlış kullanırsa en iyi okullarda olsa bile başarılı olması söz konusu olamaz.

Günde 12 saat ders çalışmaya son
Evet, bu konumuz çok önemli. Bir öğrenciyi çalıştığı saat kadar değerlendirmek yanlış olur. Benim bir saatte anladığımı bir başkası belki de 12 saatte anlıyordur. Ama bilinen bir gerçek var ki çok çalıştığını sanıp başarısız insan sayısı o kadar çok ki. Burada verim gelir akla. Evet, çok değil; verimli çalışmak.

Önemli olan her gün aynı saatte ders çalışmak değildir, önemli olan her gün çalışılması gereken derse yeterince çalışmaktır. Ders çalışma programlarında amaç görsellik oluyor her nedense.

Ders çalışma programlarında kişi daha çok derse yoğunluk verir. Hatta programa baktığınızda serbest çalışma için çok az zaman ayrıldığını göreceksiniz. Aslında burada kişi kendisini kandırıyor. Çünkü ders başına geçen bir öğrenci o anda eğer sms atmakla uğraşıyorsa ya da bir dakika tv kanallarını değişeyim diyorsa; zaman kaybetmez mi? Hem herkesin içinde bir şeytan yok mudur? Madem sms atacak, madem tv izleyecek. Neden programında bunlara yer vermedi? İşte bu öğrencilerin en acımasız gerçeklerinden biridir.

Değerli okurum, lafı fazla uzatmak istemiyorum. Ama söylemeden de geçemeyeceğim. Zor ve kolay kavramlarını herkes bilmiyor. Bilenler de yanlış biliyor. Hiçbir şey kolay ya da zor değildir. Kişi yazılıya çalışıp yüksek not alırsa kolay der; çalışmaz ve düşük not alırsa zor der. İşte kolay ve zor buradan ibaret.

"Bir işe başlamak, o işin yarısını bitirmek demektir."

03.12.2011